Το τέλος είναι μια πρόθεση, το παρελθόν χωρίς προορισμό, το μέλλον στοχεύει κάπου.

Το παρελθόν μας σημαδεύει με την τυχαιότητα του γιατί δεν είμασταν προετοιμασμένοι μα το απαρνούμαστε γιατί δεν έχει προθετικότητα, περιθώρια αλλαγής

Σαν μοναχά το παρόν που γίνεται μέλλον να χει αξία.Τόσο ηλίθιοι είμαστε που βάζουμε στόχο και πρόθεση στο χρόνο για να τον καταλάβουμε. Μα εμείς το πλάσαμε όλο αυτό που ορίζουμε ως χρόνο.Και η φύση, οι κύκλοι το σκοτάδι και το φως; Πώς ξέρεις ότι αυτό είναι ο χρόνος όπως τον βλέπουμε εμείς; Ίσως είναι κύκλος επαναλήψεις όχι πανομοιότυπες ελεύθερες στην αλλαγή στην τυχαιότητα γι’αυτό δεν χωρά στον χρόνο προθετικότητα, στο τέλος στόχος γιατί στον κύκλο δεν ξέρεις που είναι η αρχή.Εσύ την ορίζεις…